Dag van de Mantelzorg

Op dinsdag 10 november is het weer de jaarlijkse Dag van de Mantelzorg. Stadsdeel West en de mantelzorgconsulenten van Combiwel willen graag ook dit jaar hun grote waardering uitspreken voor alles wat u doet als mantelzorger.

Helaas heeft COVID-19 roet in het eten gegooid van alle plannen die we hadden om ook dit jaar weer een leuke , gezellige en ontspannende dag voor mantelzorgers te organiseren. Maar uiteraard willen we de dag zeker niet ongemerkt voorbij laten gaan en u in elk geval een leuk geschenk aanbieden om onze waardering te tonen. U kunt dit geschenk bij ons ophalen op één van onderstaande locaties:

De Havelaar, Douwes Dekkerstraat 2
Dinsdag 10 november
13.00-17.00 uur

De Horizon, Hembrugstraat 156
Dinsdag 10 november
10.00-15.00 uur

Mansvelt, Karel Doormanstraat 125
Woensdag 11 november
12.30-16.30 uur

Uiteraard houden ons wij het bij het uitreiken van de verrassing aan de RIVM-richtlijnen rondom corona.

Indien het voor u lastig is langs te komen, als deze dag u niet schikt, of als u vanwege corona liever niet langskomt, geen probleem, laat het ons weten dan komen wij het geschenk bij u afleveren. Stuur een mail naar mantelzorg@combiwel.nl.

 

“Zorgen voor je naasten is in de Marokkaanse cultuur vanzelfsprekend.”

Toen zij zelf mantelzorger werd voor haar zieke man, merkte Saadia Charaf (43 jaar) dat er binnen de Marokkaanse cultuur nog een groot taboe rust op het vragen van hulp en ondersteuning. Nu wil zij met haar Stichting Aknarij West dit taboe doorbreken: “Ik wil laten zien dat je gewoon gebruik mag maken van de hulp die er is.”

Stichting Aknarij West biedt mantelzorgondersteuning, respijtzorg en activiteiten voor mantelzorgers  in Amsterdam-West. Ze richten zich op buurtbewoners in Bos & Lommer die door taalachterstand of lage opleiding veel thuis zitten en weinig contacten hebben buiten de familie. Saadia, voorzitter van Stichting Aknarij: “Jarenlang konden deze mensen zich redelijk redden, omdat hun kinderen veel hebben geholpen met het regelen van allerlei zaken. Als de kinderen een gezin stichten en buiten Amsterdam gaan wonen, kunnen zij hun ouders niet meer bij de dagelijkse bezigheden helpen. En dan vallen deze mensen in een gat.” Stichting Aknarij springt in dat gat door in de informele kring naar hulp te zoeken voor bijvoorbeeld boodschappen doen, meegaan naar de dokter om te vertalen of te helpen bij de administratie, samen een kopje koffie drinken en een praatje maken. Als er in de directe omgeving van een buurtbewoner niemand beschikbaar is, zet Stichting Aknarij een vrijwilliger in. Als er sprake is van mantelzorg, kan Stichting Aknarij ook hulp bieden. Bijvoorbeeld door respijtzorg in te zetten, waarbij een vrijwilliger bij het zieke familielid helpt, zodat de mantelzorger even de deur uit kan en kan ontspannen. Ook organiseert Stichting Aknarij informatiebijeenkomsten en activiteiten voor mantelzorgers.

Hulp uit de vertrouwde omgeving
De meeste vrouwen die bij Stichting Aknarij komen zijn hebben een Marokkaanse, Egyptische of Algerijnse achtergrond. Dat zij via Saadia hulp krijgen vanuit een informele, vertrouwde omgeving, werkt voor hen goed. Saadia heeft gemerkt dat zij het soms lastig vinden om professionele hulp te vragen als zij bijvoorbeeld voor een familielid zorgen: “Zorgen wordt als iets vanzelfsprekends gezien, je doet het gewoon. Toen ik net met mijn stichting begon, vertelde ik mijn verhaal aan een groep vrouwen. Mijn man was overleden en toen hij ziek was verzorgde ik hem, terwijl ik ook kleine kinderen had die naar school moesten. Ik had geen familie in de buurt wonen. Ik heb gelukkig hulp gehad van vriendinnen en buren, maar het was niet makkelijk. Toen ik mijn verhaal vertelde, viel iemand uit het publiek mij aan: ze vond dat ik niet mocht klagen, dat zorgen er nu eenmaal bij hoort. Terwijl ik juist wil laten zien: je mag gewoon gebruik maken van de hulp die er is en af en toe klagen mag ook. Ik probeer het bespreekbaar te maken, vooral als het gaat om langdurige zorg.”

Bruggetje naar formele zorg
Gelukkig is er in de 6 jaar dat Saadia bezig is met Stichting Aknarij al veel veranderd. Het begrip “mantelzorger” was toen niet bekend, nu praat iedereen erover. En mensen weten haar in ieder geval te vinden; zij horen via via van de activiteiten of kennen Saadia al uit de buurt. Als er professionele hulp nodig is, weet Saadia de juiste partijen te vinden in de buurt: “Ik heb een lijntje met Combiwel maatschappelijke dienstverlening en andere partijen die iets kunnen betekenen voor mantelzorgers. Als iemand het spannend vindt om zich aan te melden bij maatschappelijk werk, ga ik mee. Ik ben voor hen een vertrouwd gezicht, dan is de stap minder groot.” Stichting Aknarij bereikt een groep die normaliter bij formele zorgpartijen buiten beeld blijven. Saadia: “Zo vorm ik een bruggetje naar formele zorg.”

Samenwerking met andere (zorg)partijen
Saadia heeft een stevig netwerk in Amsterdam-West en werkt met haar stichting samen met veel informele en formele zorgpartijen, zoals Combiwel, Arkin, Markant, stichting Aminah, Productielab Amsterdam, Cliëntenbelang. Samen organiseren zij bijvoorbeeld informatiemarkten of inloopspreekuren. Een Mantelzorgplatform West (MPW) is in oprichting. Door samen op te trekken, bereiken ze een grotere groep mensen. Ook wordt het aanbod daar interessanter van. Zo organiseerde Stichting Aknarij vorig jaar met een aantal samenwerkingspartners een informatiemarkt over mantelzorg. Vanuit iedere invalshoek was er andere informatie te vinden.

Buurtcafé voor mensen met dementie
Stichting Aknarij is nu betrokken bij het opzetten van een buurtcafé voor mensen met dementie (en hun naasten) met een niet-westerse achtergrond. Het Alzheimercafé bestaat al enige tijd, maar dit sluit vaak niet aan bij mensen met een andere culturele achtergrond of met een taalachterstand. Drie jaar geleden ontstond de wens bij Saadia om ook deze doelgroep te bedienen, op een manier die hen wel aan zou spreken. Zij is toen met de gemeente Amsterdam in gesprek gegaan (met Saskia Grielen en Marleen Enter, zie interview elders in dit magazine, red.) over de mogelijkheden. Met een aantal partijen, waaronder Mantelzorgplatform West en Combiwel, gaat Stichting Aknarij hier nu passend aanbod voor ontwikkelen. Dit najaar vindt de eerste bijeenkomst plaats.

Dankbaar
Saadia krijgt veel positieve reacties uit de buurt over haar stichting: “Mensen zijn dankbaar, vinden het fijn dat ze ook af en toe even vrij zijn en niet altijd hoeven te zorgen. Er komen ook ouderen en mantelzorgers naar mijn groepen die geen hulp thuis nodig hebben, maar gewoon graag komen voor informatie, gezelligheid of ontspanning. Ik vind het mooi dat ik daar een bijdrage aan kan leveren.”

 

Stichting Aknarij West is gevestigd in de Mansveltschool op Karel Doormanstraat 125 in Amsterdam (Bos & Lommer). Voor meer informatie: www.aknarijwest.com.

“Je wil dat iedereen mee kan doen.”

Mantelzorgondersteuning op doktersrecept (via Welzijn op Recept), of het opzetten van een buurtcafé voor mensen met dementie en hun naasten. Zomaar twee projecten waarbij Saskia Grielen en Marleen Enter vanuit hun functie bij de gemeente Amsterdam betrokken zijn. Zij zijn medewerker beleidsrealisatie en hebben als aandachtsgebied mantelzorg en dementie. Een steeds groter wordende groep mensen met dementie vraagt om een andere aanpak: “Het draait de komende jaren vooral om de verbinding tussen zorg en welzijn.”

Als medewerker beleidsrealisatie zijn Saskia en Marleen er verantwoordelijk voor dat het gemaakte beleid van de gemeente wordt uitgevoerd door (zorg)partners in stadsdeel West. Zij bespreken de plannen met partijen die ondersteuning bieden op het gebied van mantelzorg en dementie. Het laatste jaar is dementie hoog op de agenda komen te staan in Amsterdam. Door de toenemende vergrijzing groeit deze groep en speelt dit onderwerp ook onder de bewoners met niet-westerse achtergrond.

Saskia Grielen

Langer thuis, meer zorg in de eigen omgeving
Er ligt een mooie taak om mantelzorgers de juiste steun te bieden en mensen met dementie te laten meedoen aan het leven in de buurt. Saskia: “Mensen blijven steeds langer thuis wonen, ook mensen waarbij dementie is vastgesteld. Gemiddeld zo’n 8 jaar na de diagnose. Ze komen niet of pas veel later in een verpleeghuis terecht. Dat betekent niet alleen een grotere belasting van de mantelzorger, maar ook dat de ondersteuning thuis of in de buurt geleverd moet worden. Daarnaast wil je dat mensen zo lang mogelijk mee kunnen doen in de maatschappij, dus ook de mensen met dementie. Het is belangrijk dat zij zich thuis voelen in de buurt en dat zij actief mee kunnen doen. Onderzoek heeft aangetoond dat de kwaliteit van leven enorm toeneemt als mensen actief bezig blijven. Mensen kunnen vaak ook nog veel, de eerste jaren. Mensen willen zelf ook nog iets kunnen betekenen, bijvoorbeeld door vrijwilligerswerk of ergens een klus kunnen doen. We kijken samen met partners in stadsdeel West hoe we de acceptatie en bewustwording rondom dementie kunnen vergroten en hoe we kunnen toewerken naar een dementievriendelijke buurt. Daarbij houden we ook rekening met culturele verschillen; in elke cultuur wordt er weer anders tegen zorgen voor een naaste aangekeken. Je wil dat iedereen mee kan doen en niemand zich buitengesloten voelt.”

Marleen Enter

Mantelzorgondersteuning op recept
Een van de partners die regelmatig overleg heeft met Saskia en Marleen over de uitvoering van de plannen op het gebied van mantelzorg en dementie is Combiwel. Bij Combiwel Maatschappelijke Dienstverlening & De Geldcoach zijn 4 mantelzorgconsulenten actief in de 4 wijken van Amsterdam West. Daarnaast biedt Combiwel Buurtwerk activiteiten in de buurt aan voor zowel mantelzorgers als mensen met dementie. Combiwel doet veel om mantelzorgondersteuning onder de aandacht te brengen in Amsterdam-West. Een voorbeeld van een geslaagd project waar Combiwel veel werk voor heeft verzet is Welzijn op Recept, waarbij een huisarts een recept uit kan schrijven voor o.a. mantelzorgondersteuning. Marleen: “Welzijn op Recept bestaat al langer. Het gaat uit van het idee dat niet voor elk probleem waarmee iemand naar de huisarts komt medicatie uitgeschreven hoeft te worden. Soms is het beter om met iemand te kijken naar activiteiten in de buurt, voor sociale contacten of verlichting van de klachten. Een huisarts kan daar een arrangement voor uitschrijven. Recentelijk is daar ook mantelzorgondersteuning aan toegevoegd. Een grote plus, omdat niet iedereen zelf die weg weet te bewandelen. Het doel van deze vorm van doorverwijzen is om mantelzorgers sneller in beeld te krijgen en we zien in de praktijk dat dit ook werkt.”

De weg van informele naar formele zorg
Marleen: “De verbinding tussen zorg en welzijn wordt steeds belangrijker. Informele zorg- of welzijnspartijen hebben een signalerende functie: zij pikken snel op wanneer een buurtbewoner anders reageert dan ze van hem of haar gewend zijn. Het is belangrijk dat deze partijen dan vervolgens goed weten waar zij terecht kunnen als iemand professionele zorg nodig heeft.” Een goed voorbeeld van een informele zorgpartij is Stichting Aknarij West, die (mantelzorg)ondersteuning biedt aan met name vrouwen in West met een Noord-Afrikaanse achtergrond (zie elders in dit magazine het artikel over Stichting Aknarij, red.). Stichting Aknarij weet mensen te bereiken die bij de formele zorg buiten beeld blijven. Als het nodig is, kunnen de vrijwilligers van Stichting Aknarij de deelnemers van hun groepen warm overdragen naar één van de formele zorgpartijen in West.

Het bouwen van een netwerk
In coronatijd werd pijnlijk duidelijk hoe belangrijk het is om als buurtbewoner een netwerk om je heen te hebben. Formele zorg werd zoveel mogelijk afgeschaald, waardoor er een groter beroep werd gedaan op zowel mantelzorgers en informele zorg in de buurt. Maar wat als die niet in beeld zijn? Toenemende lichamelijke of geestelijke klachten blijven dan mogelijk onopgemerkt. Saskia: “In Amsterdam wonen relatief veel alleenstaande ouderen bij wie ook de diagnose dementie kan worden vastgesteld. Als zij hulpbehoevend worden, wil je dat zo snel mogelijk in beeld hebben om de juiste ondersteuning te kunnen bieden. Belangrijk in deze ondersteuning is de samenwerking tussen het informele netwerk rondom deze ouderen met de professionele zorg. In stadsdeel Centrum is hiervoor een proef gestart waarbij wordt gekeken hoe je dit met  hulp van informele netwerken kunt doen. Bij wie kunnen mensen terecht in de buurt? Zijn buren of andere naasten bereid om iets te doen? We breiden onze kennis steeds meer uit. De zorg kampt al een tijd met grote personeelstekorten, dat wordt de komende jaren alleen nog maar meer. De rol van informele netwerken wordt daardoor heel belangrijk, sterker nog: het wordt bittere noodzaak.”

De gemeente Amsterdam heeft veel voorzieningen voor mantelzorgers. Te denken valt aan tegemoetkoming in de kosten, parkeervergunningen en vergoeding van vervoer van en naar de behandelend arts. Een mantelzorgconsulent helpt u op weg bij de aanvraag hiervan. Daarnaast organiseert de mantelzorgconsulent trainingen en lotgenotengroepen ter ondersteuning van mantelzorgers. Neem contact op met één van onze mantelzorgconsulenten via mantelzorg@combiwel.nl of bel 06-13066148. Of kijk op www.mantelzorgamsterdam.nl voor meer informatie. 

Het waarderen van de mantelzorgers voor hun inzet vindt jaarlijks plaats op de Dag van de Mantelzorg (10 november) en tijdens de week van de jonge mantelzorger (1e week juni). Samen met de uitvoerende organisaties worden hiervoor passende activiteiten bedacht.  

 

 

“Mantelzorg is voor mij het verbinden van harten.”

Toen Willy (62 jaar) en haar man Franco in 2014 te horen kregen dat Franco kanker had, stond hun wereld op z’n kop. Ze stonden midden in het leven, hadden een eigen bedrijf in technisch onderhoud en hadden een actief sociaal leven. Er volgde een tijd van operaties, chemokuren en zorgen. “In het begin dachten we nog: dat varkentje gaan we wel even wassen.”

Franco werd in december 2014 geopereerd en in de zomer van 2015 was hij alweer volop aan het werk. De klus was geklaard, zo dachten Willy en Franco. Maar bij de nacontrole na de zomer bleek dat Franco veel uitzaaiingen had. Hij was uitbehandeld volgens de artsen. Ze hebben nog van alles geprobeerd: een HIPEC-procedure (waarbij de buik met chemo wordt gespoeld tijdens een operatie, red.), een second opinion in het VU, experimenten van de afdeling Farmacie (“wij noemden dat altijd de knutselafdeling”). Maar het mocht niet baten. In 2018 overleed hij aan de gevolgen van kanker.

Zorgen voor haar partner
Willy heeft de zorg voor haar man voor een groot deel op zich genomen tijdens zijn ziekte. Dat waren zowel dagelijkse dingen als wat zwaardere zorgtaken. Willy: “Ik hielp hem bij veel dagelijkse zorg. Alleen zijn wond verzorgen, dat kon ik niet. Het was een hele complexe wond. En zo is wijkverpleegkundige Claudia bij ons binnengekomen. Wij noemden haar “heilige Claudia”, wat een fijne meid was dat. Doordat zij vinger aan de pols hield, kon ik het volhouden.” Hun woonden al niet meer thuis, maar probeerden waar het kon nog te helpen. “Franco was in de nacht vaak onrustig. Dan werd ik wakker en dan was het bed leeg. Hij had pijn en wilde mij daar niet mee lastig vallen. Onze jongste zoon werkte in de horeca en aan het eind van zijn dienst appte hij Franco wel eens: ‘stukje wandelen, pap?’ En dan waren ze dus midden in de nacht even de hort op.” Onze oudste zoon was meer een gesprekspartner voor zijn vader. Willy en haar gezin waren heel hecht tijdens de ziekte van Franco. Altijd al eigenlijk, maar nu werd het nog duidelijker. Ze kwamen regelmatig thuis slapen om Willy support te geven. “Franco vroeg aan de jongens: ‘redt mam het nog?’ Want anders zou hij naar een hospice gaan, zei hij. Maar zover is het niet gekomen, ik heb hem tot het laatst verzorgd.”

Mantelzorger in hart en nieren
Zorgen is Willy met de paplepel ingegoten. Haar vader was vroeger al vrijwilliger bij Amnesty en Willy deed als jongedame vaak mee aan acties. “Omkijken naar een ander is je menselijke plicht, zo heb ik dat geleerd. Hoewel dat ook weer erg zwaar klinkt. Ik hoorde laatst iemand zeggen: zorgen is verbinden van harten. En ja, zo denk ik er ook over: je maakt echt verbinding met iemand.” Toen Franco ziek werd, was Willy ineens mantelzorger. “Maar wanneer ben je nu mantelzorger? Toen mijn jongste zoon jong was, heeft hij veel in het ziekenhuis gelegen, waardoor ik mijn leven helemaal moest omgooien. Maar ik heb nooit gedacht: ik ben mantelzorger. Ik was gewoon moeder. Ook bij Franco was het voor mij vanzelfsprekend dat ik hem zou verzorgen. Ik wilde ook heel veel zelf doen en dat kon ook, omdat ik thuis was. Was het zwaar? Zo denk je niet. Hij was een heel zelfstandig persoon, zodra het kon ging hij ook weer werken.” Doordat Willy eerder vrijwilligerswerk had gedaan via Combiwel, en ze uitkeek op Huis van de Buurt De Klinker, wist ze dat er bij Combiwel een mantelzorgconsulent werkte, Marloes Vermeulen. Ze kwam wel eens bij De Klinker en dan zei Marloes: “Als het je even te veel wordt, kom dan langs hè. Al is het maar voor een bak koffie.” Dat deed Willy. Toen Franco voor behandeling regelmatig naar het AVL ziekenhuis moest en geen vervoer had, wees Marloes haar op de mogelijkheid tot aanvullend vervoer. Hij werd dan door een speciaal busje opgehaald om naar het ziekenhuis te gaan. Willy heeft dat als heel waardevol ervaren. Het kunnen soms de kleine dingen zijn die verlichting geven.

Willy is nu alweer 2 jaar weduwe. De tijd na zijn dood was zwaar en er was allerlei papieren rompslomp, omdat het bedrijf van Franco stopgezet moest worden. Maar dat is niet waar Willy aan denkt als ze terugdenkt aan haar man. Haar man nam het leven zoals het kwam. Hij vond: het pad dat voor je ligt, dat bewandel je, ongeacht de consequenties. Hij deed alles op eigen wijze, liet zich niet in een keurslijf drukken. Franco kwam uit Guyana en was op zijn 17e naar Nederland gekomen met zijn broers en zussen. Hij had een enorme drive om iets van het leven te maken. Hij heeft een eigen bedrijf opgezet en was daarnaast muzikant (percussionist). Ze hadden veel verschillende vrienden en hadden een vrij leven. Willy voelde zich heerlijk daar heerlijk bij, toen ze salsales gaf en Franco haar op de conga’s begeleidde. Of dat hij opeens op een doordeweekse dag kon opbellen: heb je zin om naar het strand te gaan? Dan gingen ze vliegeren. Willy: “Ik realiseer me dat ik 42 jaar een verwend meisje ben geweest. Wij waren er onvoorwaardelijk voor elkaar. Dat mis ik erg, maar ik voel me ook gezegend dat ik zo veel liefde heb gekend.”

Willy heeft haar leven weer opgepakt. Zij doet vrijwilligerswerk voor Combiwel. “Ik heb van alles gedaan, van de Financiële Salon in de Koperen Knoop tot balie draaien in de Tagerijn. Nu bel ik voor Voor elkaar in West mensen die veel thuis zijn en behoefte hebben aan een praatje.” Ze zit ook in een rouwgroep met lotgenoten. Daar heeft ze een groepsapp mee. “Onze dag begint met de groepsapp. Dat is eigenlijk ook een soort vrijwilligerswerk, mensen doen graag hun verhaal. Je bent een luisterend oor en dat werkt altijd twee kanten op: je helpt iemand en zelf haal je er ook voldoening uit.”

Zorg voor haar ouders
Het zorgen gaat ondertussen gewoon door. Willy is nu mantelzorger voor haar vader, die dementie heeft, maar ze ervaart dat heel anders dan bij Franco: “Ik sta nu meer op afstand. De casemanager dementie regelt heel veel en mijn ouders wonen ook nog samen. Er is huishoudelijke hulp en mijn ouders hebben heel goed contact met de buren. Mijn zus en ik verdelen de andere taken, zoals de administratie of regelzaken. En ik probeer een beetje luchtigheid te brengen. Mijn moeder is moe, dat merk je. Met een beetje humor probeer ik het voor haar te relativeren, dat helpt. Ik kom er ongeveer 2 tot 3 keer per week. Het geeft een goed gevoel dat ik dat kan doen voor mijn ouders.”

Het verlies van Franco heeft Willy niet gebroken. “Nee, wij hebben altijd geleefd vanuit de gedachte ‘boem is ho’. Je kunt passief op een stoel gaan zitten en verdriet hebben, maar het leven is er om geleefd te worden. Je mag vallen, maar je staat weer op. Eerlijk gezegd dacht ik zo niet net na zijn overlijden hoor. Ik vond er geen bal aan in m’n eentje. En soms nog niet. Maar ik kan zeggen dat ik nu weer regelmatig plezier ervaar. En ik krijg veel steun van mijn omgeving. Dat is voor mij op dit moment voldoende.”

Wilt u ook weten welke ondersteuning u kunt krijgen als mantelzorger? Neem contact op met één van onze mantelzorgconsulenten via mantelzorg@combiwel.nl of bel 06-13066148. Of lees verder op onze website.  

 

“Ik vind het fijn om mensen te helpen.”

Een dame gehuld in lagen met kleding en een muts (zomer en winter) komt wekelijks even langs bij Huis van de Buurt De Boeg in Amsterdam-West om te internetten of voor een lekker bakkie koffie. Anja ten Boer maakt altijd even een praatje met haar. Anja (65 jaar) is al 8 jaar vrijwilliger bij De Boeg. Zij staat daar achter de bar of is gastvrouw om binnenlopend bezoek te woord te staan. “Ik laat ook een stukje van mezelf zien, dat vind ik belangrijk.”

“Ik behandel die vrouw niet anders dan een ander,” gaat Anja verder. “Ik vind dat iedereen recht heeft op aandacht. Zij komt niet voor niks regelmatig terug, zij vindt het fijn bij De Boeg.” Anja heeft zelf een bewogen leven gehad. Na de geboorte van haar dochter liep het even niet op rolletjes: ze heeft veel meegemaakt en door een ziekenhuisopname kreeg zij een delier met waanvoorstellingen. Ook heeft zij tot het einde voor haar vader gezorgd, een zware maar ook mooie tijd. “Dus als ik nu mensen spreek die met hun ziel onder hun arm lopen, zeg ik: ‘schat, ik weet precies waar je het over hebt.’ Gelukkig heb ik ook hele leuke dingen meegemaakt en kan ik inmiddels de negatieve dingen ook ombuigen tot iets positiefs. Dat probeer ik door te geven. Daar probeer ik mensen dan mee te helpen. Ik laat ook een stukje van mezelf zien, dat vind ik belangrijk.”

Liefde voor mensen
Anja houdt van mensen, daarom is ze vrijwilligerswerk gaan doen. Na de Toneelschool heeft ze veel in het theater gestaan en zelfs in films gespeeld. Als ze weinig werk had, werkte ze in de thuiszorg bij oudere mensen. Het contrast tussen deze twee werelden was groot: ze ontmoette chique mensen met de mooiste kleding, die in de duurste hotels verbleven, maar kwam in de thuiszorg bij kwetsbare ouderen, die ze waste onder de douche. De gemene deler was de liefde voor mensen, dat vond ze in beide werelden terug. Dus toen Anja ouder werd en ze de theaterwereld gedag zei, was het niet gek dat iemand uit haar omgeving haar tipte voor vrijwilligerswerk in De Boeg. “Het klinkt als een cliché, maar je krijgt er veel voor terug. Ik haal er zelf ook veel voldoening uit. Zo is er een vrouw die bij de dagopvang komt in De Boeg, daar heb ik echt een band mee. Ik gaf haar altijd even een knuffel. Of een oudere meneer die altijd speciaal voor mij langskwam om te praten over zijn problemen. Dat zijn bijzondere dingen. Maar ook het contact met collega-vrijwilligers, ik vind geniet daarvan.”

Bingo-middag
Anja vindt het ook leuk om iets extra’s te doen. Zo organiseert zij elke maand bij De Boeg een bingo voor ouderen, samen met een vriendin. “We zijn even gestopt tijdens de lockdown, maar mensen zijn blij dat we er weer zijn. Ze zeggen: wanneer is de volgende bingo weer? En ik bel ze ook op, dat het er weer is en of ze ook komen. We hebben ook echt mooie prijzen, dat vinden mijn vriendin en ik een sport op zich, om die te zoeken, we gaan de hele stad door. De mensen genieten zichtbaar, dat is echt leuk om te zien.”

Coronamaatregelen
Wat Anja jammer vindt, is dat dat door de coronamaatregelen veel niet mogelijk is op het moment en ook haar uren zijn gekort. “We zijn nu alleen van dinsdag tot en met donderdag open en er zijn allerlei regels waar iedereen zich aan moet houden. Het is rustig nu bij De Boeg, dat merk je echt. En dat vind ik jammer, want ik denk dat er best veel eenzaamheid is onder ouderen. En die durven nu misschien niet naar het koffie-uurtje te komen. Of ze weten niet eens dat het weer open is, hoewel we het wel promoten in de buurt.”

Dementerende ouderen
Anja vreest dat door corona mensen die beginnen te dementeren minder snel worden opgemerkt. “Dat zie je nu al gebeuren. Boven De Boeg wonen veel ouderen. Eerder hadden ze daar een gezamenlijke keuken waarin gekookt werd, maar die is nu dicht vanwege corona. Eerder letten de mensen meer op elkaar. Nu zie je dat sommige mensen een beetje verward naar buiten lopen en daar is heel weinig aandacht voor.” Via Combiwel heeft Anja een online cursus gevolgd over dementie (www.samendementievriendelijk.nl). Dat helpt om gedrag van mensen met (beginnende) dementie te begrijpen en het maakt het praten met ze ook makkelijker. “Ik vond het heel interessant wat ik daar geleerd heb. In de cursus kwam heel erg naar voren dat je mee moet gaan in het verhaal dat de mensen zelf in hun hoofd hebben. Het belangrijkste is dat ze zich op hun gemak voelen, dus je probeert ze gerust te stellen. Als je iemand een goed gevoel geeft, dan krijg ik zelf ook een goed gevoel dat ik de juiste manier heb gevonden om met diegene te communiceren. Is het een erg verward iemand, dan kan ik altijd naar de coördinator bij De Boeg toe gaan als ik niet weet hoe ik het verder moet aanpakken. Dat geeft een veilig gevoel.”

Advies aan anderen: word vrijwilliger!
Tegen anderen zou ze willen zeggen: “Als je een paar uurtjes over hebt en zelf ook een goed gevoel wil krijgen, zou je met ouderen moeten gaan werken. Die zouden er heel gelukkig van worden en je wordt er zelf ook gelukkig van. Oudere mensen hebben mooie verhalen te vertellen, ze hebben veel meegemaakt.”

Als ze zelf later hulp nodig heeft, hoopt Anja dat er ook mensen voor haal willen zorgen. “Mijn dochter zegt: mam, dan ben ik er voor je. En ook mijn kleindochter is gek op mij, die helpt mij dan ook. Dat is een fijn idee.”

Bent u ook vrijwilliger, betrokken bewoner of ondernemen in de buurt en wilt u meer weten en leren over dementie? Via www.samendementievriendelijk.nl kunt u gratis online trainingen volgen, die aansluiten op uw situatie. De trainingen zijn ontwikkeld door Alzheimer Nederland.

Voorbereidingen Buurtteam Amsterdam

Vanaf 1 april 2021 komen in heel Amsterdam op verschillende plekken buurtteams. Alle Amsterdammers kunnen straks bij een buurtteam terecht met vragen op het gebied van zorg, welzijn, wonen, werk, geldzaken en veiligheid.

Combiwel Maatschappelijke Dienstverlening en de Geldcoach gaat samen met HVO-Querido en De Regenboog Groep de buurtteams in Amsterdam West uitvoeren. De komende tijd gaan we alles voorbereiden zodat we op 1 april onze deuren voor alle buurtbewoners kunnen openen.

Heeft u al zorg en ondersteuning bij ons? We doen er alles aan om de komst van Buurtteam Amsterdam soepel te laten verlopen. We streven ernaar dat u ook na april 2021 uw vertrouwde hulpverlener behoudt.

Meer informatie over Buurtteam Amsterdam vindt u op de website van de gemeente Amsterdam.

Tijdelijke overbruggingsregeling zelfstandig ondernemers (Tozo) wordt verlengd!

De Tijdelijke overbruggingsregeling zelfstandig ondernemers (Tozo) is een van de maatregelen van het kabinet om ondernemers te ondersteunen tijdens de coronacrisis. De regeling is voor zelfstandig ondernemers, waaronder zzp’ers. Het voorziet in een aanvullende uitkering voor levensonderhoud en een lening als het inkomen door de coronacrisis tot onder het sociaal minimum daalt.

Vanaf 1 oktober kun je Tozo 3 aanvragen (Tozo 2 kun je aanvragen tot 01-10-2020) bij de Gemeente Amsterdam. De uitkering levensonderhoud kan worden aangevraagd voor de maanden oktober 2020 tot en met juni 2021. Je kunt zelf aangeven voor hoeveel maanden je een uitkering wilt aanvragen. Als je al een Tozo 2-uitkering ontvangt, kun je een verkort aanvraagformulier indienen zodra de gemeente de aanvraagprocedure gereed heeft. Jouw Tozo 2-uitkering wordt niet automatisch verlengd. Je dient bij je aanvraag aan te geven of jouw situatie sinds je vorige aanvraag wel of niet veranderd is. De Tozo 3 kent een vermogensgrens van € 46.520,- en houdt rekening met het inkomen van je partner. Houd de website van de gemeente Amsterdam in de gaten voor meer informatie.

Hulp aan zzp’ers met schulden

De coronacrisis betekent voor veel ondernemers een enorme financiële tegenvaller. Het Rijk stelt tijdelijke financiële noodmaatregelen ter beschikking voor zzp’ers en andere ondernemers (zie ons eerdere bericht). Echter, als deze worden afgebouwd, is de kans groot dat veel zzp’ers alsnog zullen kampen met geldproblemen. Ben je zzp’er of ondernemer met geldproblemen? Lees dan verder.

Samenwerking met de gemeente Amsterdam
Het Team Zelfstandigen van de gemeente Amsterdam biedt hulp aan zelfstandigen en ondernemers met schulden. Het doel is om jouw financiën weer op de rit te krijgen en uw schulden te vereffenen. De gemeente werkt samen met schuldhulpverleners in de gehele stad. De Geldcoach maakt daar onderdeel van uit. Wij kunnen jou helpen om de financiële administratie op orde te krijgen en de aanvraag voor schuldhulpverlening bij Team Zelfstandigen in te dienen.

Welke ondernemers kunnen bij ons terecht?
Wij helpen alle ondernemers die bij ons aankloppen met een hulpvraag rondom geldproblemen. Soms kunnen wij met enkele eenvoudige handelingen je weer financieel op de rit krijgen. Soms zullen wij ook de hulp van experts inschakelen. Wij blijven wel altijd naast je staan en zullen u niet zomaar doorverwijzen naar een andere instantie zonder dat wij weten dat het daar goed wordt opgepakt. Je bent ook altijd vrij om nadien nog contact met ons te zoeken, als het proces toch spaak blijkt te lopen.

Wacht niet te lang
Een maand huurachterstand lijkt niet zo veel, maar het wordt al snel twee maanden. En voor je het weet, zit er een hele delegatie schuldeisers achter je aan. Daarom adviseren wij iedereen: wacht niet te lang met het vragen van hulp. Wij kunnen je snel van dienst zijn en onze hulp is gratis.

Wij zijn te bereiken op 020-7231150 of vul het aanvraagformulier in.

Bezoek van wethouder Moorman

Op woensdag 24 juni jl. bezocht wethouder Onderwijs, Armoede en Inburgering Marjolein Moorman Combiwel De Geldcoach. Zij sprak met verschillende medewerkers van De Geldcoach, onder andere over de gewijzigde werkwijze in coronatijd en de samenwerking met WPI en de Gemeentelijke Kredietbank. Ook werd besproken dat schuldhulpverlening altijd maatwerk is en het uit meer bestaat dan alleen het oplossen van de financiële problemen van een inwoner. Ook het belang van Vroegsignalering werd nog eens benadrukt.

Marjolein Moorman roemde de energie van de medewerkers van de Geldcoach en het plezier waarmee zij hun werk uitvoeren. Een vruchtbare middag!

Tegemoetkomingen voor zzp’ers

Eerder hebben we op onze website informatie geplaatst over de verschillende financiële regelingen voor ZZP’ers tijdens de coronacrisis. Inmiddels zijn de regelingen aangepast en/of verlengd:

  • TOZO: inkomensondersteuning tot bijstandsniveau: deze regeling kon je aanvragen voor de periode maart t/m mei 2020. De regeling is nu verlengd met drie maanden voor de periode juni t/m augustus 2020. Wel wordt er bij deze verlenging rekening gehouden met het inkomen van je partner. Vanaf 01-06-2020 staat het aanvraagformulier online op de website van de Gemeente Amsterdam. Indien je al een TOZO hebt ontvangen krijg je een e-mail om de uitkering te verlengen.
  • TVL: Tegemoetkoming vaste lasten (maximaal 20.000 euro per 3 maanden)
    De Tegemoetkoming Vaste Lasten MKB helpt mkb-bedrijven met maximaal 250 werknemers bij het betalen van een deel van hun vaste lasten. De tegemoetkoming is voor bedrijven die meer dan 30% van hun omzet hebben verloren door de coronacrisis. Aanvragen kan vanaf medio juni 2020 bij de Rijksdienst voor Ondernemend Nederland (RVO). De regeling geldt vanaf 1 juni tot en met 31 augustus 2020. Ook als je al gebruik hebt gemaakt van de TOGS (voorligger) kan je gebruik maken van de TVL. De compensatie van de TVL gaat over de periode 1 juni t/m 31 augustus 2020 en komt bovenop de bijdrage van de TOGS. De TOGS loopt van 15 maart tot en met 15 juni 2020 en is tot uiterlijk 26 juni 2020 aan te vragen.
  • De Belastingdienst heeft een aantal regelingen aangepast of nieuwe regelingen in het leven geroepen. Deze tijdelijke maatregelen zijn met name gericht op uitstel van betaling en versoepeling van voorwaarden. Zo verlichten ze jouw financiële lasten tijdens de coronaperiode. Zie de website van de Belastingdienst
  • Urencriterium versoepeld
    Kom je door de coronacrisis tussen begin maart en eind augustus niet aan het urencriterium van 24 uur per week (1225 uur per jaar)? Dan mag je er tijdelijk vanuit gaan dat je het urencriterium toch gehaald hebt, ook als dat in werkelijkheid niet het geval is. Op die manier kun je toch gebruik maken van de ondernemersfaciliteiten (o.a. zelfstandigenaftrek, de meewerkaftrek en de oudedagsreserve). Door het urencriterium te versoepelen kan worden voorkomen dat je door de coronacrisis geen recht meer hebt op aftrek.

Meer informatie over de regelingen vindt je op de website van de KVK
Heb je een boekhouder? Vraag jouw boekhouder om hulp.

Kom je er niet uit? Heb je hulp nodig bij het schrijven van een brief of een aanvraag? Neem dan contact op met de Sociaal Raadslieden van Combiwel de Geldcoach via 020-7231150 of vul het aanvraagformulier in.